14.10.2009 [*] Herunia ;**
22.10.2009 Amelka ma 3 miesiące ;**
23/24.10.2009 dziękuje Wam za wieczór i noc :) ;** może kiedyś ropisze się w tym temacie więcej :)
skomentuj (0)
Postanowiłam przelać swoje gorzkie żale tutaj... może to mi choć trochę pomoże... Przez rok czasu byłam na stażu w Sądzie i tam poznałam Jego... zauroczył mnie swoim uśmiechem i spojrzeniem, zakochałam się w Nim! Jednakże mam problem z okazywaniem uczuć ;/ ... dopiero przez ostatnie miesiące się tak na maxa otworzyłam jednak on uważał, że to już za późno. Ja uważam inaczej, nigdy nie jest za późno na miłość! Owszem, nie byłam w porządku w stosunku do Niego ale mam swoje zasady i będąc w związku (nie ważne czy by się układało, czy też nie) nie zdradzam, nie flirtuję i nie szukam kogoś „rezerwowego, po prostu koledzy pozostają tylko i wyłącznie kolegami i nie ma opcji na coś więcej! A rozmowy są tylko rozmowami niczym poza tym, chyba to nie zbrodnia? Okłamałam Go co do pewnej kwestii tej pamiętnej niedzieli czego bardzo żałowałam... od tamtej pory robiłam wszystko by było dobrze. Myślę, że był to jeden z najpiękniejszych związków... cieszyłam się z każdego spotkania, spaceru, z każdego dotyku, pocałunku, przytulenia... może dlatego, że tak dużo poświęciłam... przestałam rozmawiać ze znajomymi, nie miałam czasu się nawet spotkać z przyjaciółką, dla Niego zniszczyłam znajomość z kolegą, pokasowałam konta na portalach (zostało mi tylko jedno ale mniejsza z tym), przestałam nawet siedzieć na necie... dla Niego zrobiłabym wszystko... dzięki Niemu zrozumiałam co znaczą te dwa słowa... ehhh :( ... A co ze wspólnymi planami? Obietnicami? Nie można tak rzucać słowami na wiatr! Mówił, że jestem dla Niego wszystkim, że jestem to jedyną miłością, która zdarza się tylko raz w życiu, że chce spędzić ze mną resztę życia. Jeżeli się mówi komuś takie słowa to trzeba być pewnym tego... takie uczucie nie wygasa po półtora miesiąca tylko jest trwałe! Miłość nie polega tylko na okazywaniu uczuć, zaufaniu, kompromisie, poświęceniu ale także na przebaczeniu. Nie można też być zaborczym w stosunku do ukochanej osoby, że jedno może wszystko a drugie nic... Każdy kiedyś zbłądził, jednakże nie każdy chce to naprawić. Ja chciałam... ale on uznał, że jest za późno na cokolwiek. Poświęciłam wszystko dla Niego. Był tylko on i moja rodzina. Zero imprez przez okres. Kiedy byłam w związku poszłam tylko na dwa głupie spotkania klasowe z czego z pierwszego jeszcze się zerwałam by się z Nim zobaczyć, a kiedy z drugiego się już nie zerwałam było źle, dlaczego? On sobie wychodził wieczorami z kolegami, a twierdził, że on zostawił kolegów. Jest to bardzo niesprawiedliwe... ale potrafiłam wszystko wybaczyć bo pokochałam Go takim jakim jest i nie chciałam Go zmieniać. Nie kocha się kogoś za coś tylko pomimo wszystko! Mimo wszelkich wad. Mówi się, że jeśli kochasz – puść wolno i pozwól odejść. Jeśli powróci – jest Twoje. Jeśli nie – nigdy Twoje nie było. No i chyba rzeczywiście jest to racja. Chyba nigdy mój nie był, bo gdyby był – nadal bylibyśmy razem a z jego ust nie padłby zwrot „ja nawet nie wiem czy cię jeszcze kocham?!”. Po tym wszystkim wydaje mi się, że chyba nigdy mnie nie kochał tak naprawdę. Po prostu Jemu się wydawało, że tak jest, a tak nie było... najpierw błam dla nie go wszystkim a potem on nie wie czy mnie jeszcze kocha... poza tym szybko się pocieszył... po półtora miesiąca znalazł sobie nową pannę a mnie kiedyś mówił, że mnie kocha najmocniej na świecie i nie chce już nigdy nikogo innego :( ... i te opis na gadu, chyba tylko po to żeby mnie wyprowadzić z równowagi ;/ Jak można być takim dla osoby, którą jak kiedyś mówił, kochał... nie rozumiem tego :( Takich rzeczy się nie robi, nie zwodzi się kogoś za nos... kiedy jest pięknie ładnie to jest super, a kiedy pojawiają się problemu to się ucieka. Może i jestem teraz niesprawiedliwa (sama lepsza nie byłam) ale mam do tego pełne prawo bo sobie na takie potraktowanie nie zasłużyłam! Nie ważne było, że się prosiłam i błagałam ( nie prosiłabym się tyle czasu gdybym go nie kochała i nie zależałoby mi na nim! Wszyscy wiedzą, że jak mi na kimś zależy to świata poza tą osobą nie widzę i nikt się inny poza nią nie liczy!) Ludzie popełniają błędy i się zmieniają. Dlaczego jemu było to tak trudno zrozumieć? Że niby nie warta byłam jego uczucia :( ... pomimo tych wszystkich słów, które mi powiedział nadal go kocham i nie potrafię sobie z tym poradzić ... to boli i boleć będzie jeszcze długo... Na pewno nie zapomnę o tym co było, bo było tyle pięknych chwil... ale też nie zapomnę osoby, która zdeptała moje uczucia i nie dała szansy na to by było dobrze ( a tak b właśnie było!) Mam nauczkę na przyszłość ... ten związek nauczył mnie, że nikt nie jest wart jakiegokolwiek poświęcenia nawet jeśli niewiadomo jak bardzo byłby zbliżony do ideału. Nikomu nie warto ufać, okazywać uczuć a już przede wszystkim zdradzić co się czuje do drugiej osoby... teraz chciałabym uśpić wszelkie uczucia, którymi go darzyłam, nie przestanę go kochać ale chciałabym b choć to się udało. Chciałabym też by mógł mnie ktoś zabrać stąd na zawsze, z tego śmierdzącego miasta bo każdy kąt przypomina mi o nim, jak było cudownie i w ogóle... Nienawidzę tego miasta... chcę zapomnieć! Tak... właśnie tak zrobię... schowam wszystkie uczucia do pudełka i zamknę je w szafie! Nie pozwolę się już nikomu skrzywdzić! Już nigdy nikomu do końca nie zaufam i się nie otworzę. I już teraz jest mi przykro bo być może kiedyś komuś będzie bardzo na mnie zależeć a ja będę zimna dla tej osoby. Nie wierzę już w słowa „kocham cię” i chyba już nie uwierzę. Przykre ale prawdziwe.
Mam dość tego wszystkiego!
Znikam... !